Profesja szwaczki jest w bardzo wielu sytuacjach traktowana przez ludzi, jako zawód słabo opłacalny, niezbyt wyszukany. A wszak szwaczka to jeden z najbardziej wychwytywanych pracowników na rynku. Każdy musi nosić ubrania, niemniej jednak nie wielu potrafi obsługiwać maszyny do szycia. Umiejętność ta zanikła jeszcze w ostatnich latach, kiedy to wszystko stało się ogólnodostępne w sklepach, przy tym częstokroć za bezcen. A przecież nie zawsze znajdujemy w sklepie to, co chcemy kupić. Co prawda najwięcej ubrań szyje się masowo w wielkich fabrykach (w większości w Chinach), jednak nie za każdym razem to, co schodzi z taśmy fabrycznej od razu na nas pasuje. Duże maszyny szwalnicze ¹ są tak zaprogramowane, aby produkować ubrania dla pewnych określonych wymiarów.

Producenci częstokroć zdają się nie pamiętać o ludziach szczupłych, bardzo grubych lub zwyczajnie ciut odbiegających od normy budową ciała. Właśnie w takich sytuacjach przydają się szwaczki. Ubrania można zanieść do pracowni szwalniczej, w której zostanie dopasowane do potrzeb nabywcy. Także artystyczne i elitarne pracownie krawieckie potrzebują szwaczek, które w sprawny sposób uszyją wymyśloną przez projektanta serię ubrań. Nawet najlepsze wyposażenie pracowni krawieckiej nie zastąpi dobrej szwaczki. Dlatego osoby takie są systematycznie poszukiwane na rynku pracy. Chociaż nie mogą liczyć na atrakcyjną pensję, mogą mieć pewność, że raczej nie zostaną bezrobotne. W ostateczności mogą wszakże założyć swoją pracownię oferującą takie usługi. Szwaczki są również potrzebne we wszelkiego rodzaju pracowniach, magazynach – wszędzie tam, gdzie nieustająco pracuje się na maszynach do szycia i zawsze jest coś, jeżeli nie do uszycia to do naprawy. Warto o tym pamiętać. Bez szwaczek nie tylko nie istniałby sklep z konfekcją i też kilka instytucji kulturalnych. Nie lekceważmy więc szwaczek. Czy ktoś z nas potrafi tak sprawnie jak one wykonywać takie usługi? O ile w szkole na pracach ręcznych proponowana jest nauka szycia na maszynie nie należy do niej dziecka zniechęcać.